Technologia produkcji kwasu na mokro może przetwarzać związki zawierające siarkę, takie jak H₂S, SO₂, CS₂ (dwusiarczek węgla), COS i inne. Gazy zawierające siarkę, po spaleniu i/lub oczyszczeniu, trafiają do konwertera, gdzie SO₂ jest utleniany do postaci SO₃ w konwerterze pod katalizą katalizatora wanadowego. Gaz procesowy zawierający SO₃ trafia następnie do skraplacza kwasu, gdzie powstaje ciekły stężony kwas siarkowy (H₂SO₄) o udziale masowym co najmniej 98%. Po skropleniu gaz procesowy jest odprowadzany z górnej części skraplacza, a powstały stężony kwas siarkowy jest schładzany do temperatury 40°C i transportowany do użytku zewnętrznego.
System tego urządzenia charakteryzuje się wysokim poziomem wykorzystania energii cieplnej. Para wodna lub stopiona sól są wykorzystywane jako nośnik ciepła do produkcji wysokiej jakości pary, która może być wykorzystywana do wytwarzania energii lub odzyskiwania ciepła. Jeśli gaz procesowy po kondensacji ma bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące emisji, można go poddać głębokiej obróbce środowiskowej w celu uzyskania bardzo niskiej emisji.